23 Temmuz 2008 Çarşamba

Gün Bizde...


-Bugün gün bizde.Erkenden kalktık.Daha elimi yüzümü yıkayıp cicilerimi giyicem.Birsürü beni seven kişi olacak.Güzel görünmem lazım.Aaaaa o da ne sivilce çıkmış gözümün altında:(


-Olsun.Böyle dil çıkarmayı öğrendiğim iyi oldu.Herkese dil çıkarıp şirinlik yaparım sivilcemi görmezler :)

-Burda aslında ellerim unlu.Annem hazırlıkları bana yaptıracağını söylerken şaka yapmıyormuş.Çooookkk kızgınım çookkkk....


-Eeee misafirler benim için gelecek nede olsa biraz yardım edeyim bari...

***Annem misafirlerle ilgilenirken cicili resmimi çekmeyi unuttu :( ***


-Bugün o kadar çok yoruldum ki ; hemen uyuyabilirim. Zzzzz....


***Gelirken bana birsürü yeni cici getirdiğiniz için hepinize teşekkür ederim gün arkadaşlarım! :)

20 Temmuz 2008 Pazar

Bahçeköy-Saray' a da Gittim :)

Havaları güzel görünce yeşillenelim dedik ve Kıyıköy yakınlarındaki Bahçeköy e gittik.
Işıl ilk kez bu kadar yeşil görmenin şaşkınlığını yaşadı.Yemek masasına yatırdık miniği ve doyasıya kıpırdayan yaprakları seyretti.


Arada rüzgar esince irkilse de keyfine diyecek yoktu.




Bahçeköy de BALABAN ALABALIK TESİSLERİ n de leziz alabalıklardan yeyip mutlu mesut eve döndük.Küçük cadı için güzel bi deneyim oldu.Babayla benim için de bol oksijenli bi gündü:)

18 Temmuz 2008 Cuma

Işıl Hanımın Halleri...

Akşam evde oturuken babamızın aklına kızımızı süslemek geldi.Ardından olanları size Işıl anlatsın...

-Ne güzel oto koltuğumda oturuyorum.Ya siz bu koltuğu evde oturmak için mi aldınız?Dışarı gidelim hadiiii...


-Aaaaa bu da ne baba.Ne yapıştırdın yanağıma öyle.Ama ben sevmedim bunu bak haberin olsun.Şöyle güzel makyaj takımı falan alsaydın bari.Bu ne böyle...


-Çıkartın şunu yanağımdaaannnn.Bak çok kötü ağlarım.Apartmanı ayağa kaldırırım.E hadi ama yaaa çıkartın lütfennnnn...


-Ben dedim ama ağlarım diye.Siz istediniz bu sonu.Hadi susturun şimdi beni.İstemiyorum işte o yapışkan şeyi...


13 Temmuz 2008 Pazar

Işıl ' ın Cicileri...

Hastahanede ve evde kullandığımız kapı süsümüzü anneannemizle beraber yaptık.Aynı kumaştan birde altın yastığı yapıverdik.Çok cici oldular...



Bu şekerleri hastahaneye gelen misafirlerimiz için yaptım.İçindeki şekerler hurma şekeri.Dedemiz aldı.Üstünü süslü kağıtla sarıp rafyayla bağladım."HOŞGELDİN IŞIL" yazılarını Tebessüm ablamız hazırladı.Birer nazar boncuğuyla yazıları da yapıştırdık.Çok güzel ikramlıklarımız oldu...

Bunlar da mevlid şekerlerimiz.Malzemeler emin önünden.Patikler çift halinde satılıyordu biz tek tek ayırdık.Tüller 50 veya 100 lü paketlerde.Arkalarına da mıknatıs yapıstırdık magnet olsun diye.Yazıları Burçin ablamız hazırladı.İçine badem şekeri yerine kayısı çekirdeği şekeri kullandık rengarenk.

Bir de lohusa şerbeti ikram ettiğimiz süslü bardaklarımız var ama fotoğraflamayı unutmuşum.En kısqa zamanda resimleri yayınlarım.

39,5 tan 40 :)

Çok şükür kırkımız geldi çattı.Çok şey bekliyorum şu kırk olayından.Herkes "kırkından sonra düzene girer,merak etme" diye resmen 40 takıntılı yaptı beni.
Kırk uçurma olayını 39. günde yaptık.Çünkü 40 ımız pazartesi gününe geliyordu ve dayımıza İstanbul'a gideceğimiz için pazar günü daha uygun oldu.
Yani bizimkisi 39 buçuktan 40 oldu :)
Öğlene doğru anneannemizi de alıp İstanbul'a kızımın tek öz en yakın akrabası Ufuk dayısının evine gittik.(babamızın hiç kardeşi yok,benimde sadece ağabeyim var)Akraba fukarası yavrum benim:(
Betül yengemiz yumurtamızı,Kur'anımızı,nakışlı mendilimizi ve harçlığımızı hazırlamış olarak karşıladı bizi sağolsun.Yine yengesi ilk tırnaklarını kesti Işıl hanımın.Gerçekten görülmeye değerdi.Hiçte kolay değilmiş:) Velhasıl uzak uzak uçurduk kırkımızı.
Ne güzel adetlerimiz var diye düşünüyorum çoğu zaman.Hepsi hatıra kalıyor bu özel anların.
Göbek bağımızı da ayçiçeği tarlasına gömdü babası kızımızın.Burda biraz tepki aldı ama olsun.Bu bizim seçimimiz.Herkes okul bahçesine,cami avlusuna gömer.Biz günebakan tarlasına :) Toprağına , ekmeğine bağlı olsun , toprak gibi bereketli olsun ömrü boyunca inşallah.Bu arada insan çiftçilikten geçinince daha iyi anlıyormuş toprağın kıymetini:)
Kızımızın doğuşunun 40. günü anneannemiz ve babaannemiz kırklamak için geldiler.Banyo suyuna dualar okundu hayırlı olsun diye, paralar atıldı gönlü de cebi de zengin olsun diye , ekmek kırığı kondu bereketli ömrü olsun diye.Sonra eski tabirle 40 delikli kevgirden süzdük ve kızımı o suyla yıkadık.Tabi bana da biraz ayırdık.
Akşam da adet yerini bulsun diye kızımın Serdar amcası ve Emine teyzesine gittik.Minik prenses bütün gece uyuyunca yumurtaları ve saçına un sürmeyi (ak saçlı nine olana kadar yaşasın diyeymiş) unuttuk.
Gelelim 41. güne. Bir heves Işıl'ın bütün gün hangi saatte ne yaptığını yazdım.Emme ,uyuma , kaka yapma saatleri vs...
42. gün öğlene kadar herşey aynen tekrar etti.Saati saatine.Sonra babaannemize gittik ve Işıl gece 11 e kadar uyumadı.İnanılır gibi değildi.
Ben de düzene girme olayının böyle saatle olmayacağını anlamış oldum:)
Yine de kırkı çıktıktan sonra herşey yavaş yavaş oturuyormuş gerçekten.Şükürler olsun kızım beklediğimden daha çok yardımcı oluyor bana.
Bizi üzmediğin ve sağlıklı bir bebek olduğun için Allah'ıma şükür sana da teşekkür ediyorum canım kızım...

11 Temmuz 2008 Cuma

Kışa Hazırlık...

-Çorlu'da kışlar çookkk soğuk geçiyor.Canım babam bana kışlık mont aldı.Eve gelince denedim ama biraz büyük.Kışa kadar çok süt içip içini doldurmam lazım.


-Montum küçük motorsikletçiler kulubü montu.İçi çıkabiliyor ve ayrı bir hırka oluyor.
Annem ve babam hep böyle birkaç şekilde kullanılan ürünler almayı seviyor sanırım.



-Gözlerimin rengine de çok yakıştı sanki.


-Bu montla yuvarlanmak bi harika...


-Ben çok beğendim valla.Hemen sütleri içmeye başlamalı...


-Şimdilik içinde böyle sinek kadar kalıyorum :(


Güne Gittim!...

Işıl böceği büyüdü de bir de Rukiye halasındaki güne gitti.
Bir dahaki günü de biz aldık.Hazırlıkları Işıl yapacak:)
37 günlük Işıl kurabiyesinin gün halleri...


-Tebessüm ablamın gelincikli yatağına bi yatayım bakayım rahat mı acaba?...


-Eteğimin kurdelesi hep çözülüyor ama :(


-Böyle yandan da çek Tebessüm abla...


-Dur bir de şöyle bakış atayım...

-Ohh çok rahatmış valla.Hadi siz içeri gidin ben biraz kestireyim...